Debacle nummertje zoveel

Een authentieke, realistisch geproduceerde dinosauruslegpuzzel van driehonderd stukjes in elkaar leggen en er na 299 puzzelstukken achter komen dat er één ontbreekt.

Op bezoek bij een wildvreemde de plee onderschijten en na het breien van je bruine trui pas opmerken dat er geen toiletpapier aanwezig is.

Via Marktplaats het zo vurig gewenste, volledig gevulde ‘Panini PTT-telecompetitie 1993’-boek kopen voor 63 euro’s en een paar centen, maar ‘m nooit binnen krijgen.

Speciaal voor een pak Roosvicee Shrek Woudfruit naar de supermarkt fietsen, maar eenmaal bij de C1000 aangekomen een leeg vak treffen.

Met je broek op de enkels nietsvermoedend de slaapkamer binnen wandelen en bij het openen van de deur een hoge gil en ,,Het is niet wat je denkt!’’ moeten aanhoren.

Er na een bezoek aan de kapster achter komen dat die zo geforceerd creatief bezig zijnde snol drie V’tjes op je achterhoofd heeft geschoren.

Óf… Of gewoon tien uur van huis zijn om je club achterna te reizen. In Groningen met 6-0 op de kloten krijgen en je weekend laten verstieren door een stel lamballen.

Keer op keer voel je je behoorlijk in je poeperdje genomen. Maar waar ik de volgende keer een andere kapster zou nemen, de C1000 zou boycotten of voortaan altijd een closetrol op zak zou hebben, zal ik Feyenoord nooit in de steek laten. Tegen beter weten in reis ik aankomende zaterdag weer naar het stadion. Laat ik me mijn week(end) weer de grond in boren door een stelletje ongemotiveerde klerelijers.

Feyenoorder ben je niet voor je lol. Clubliefde is een vreemd iets.